naar inhoud
2 mannen in de natuur

Diksmuidse vogelaars gezocht

04 mrt
In 2018 vonden medewerkers van Natuurwerkgroep De Kerkuil vzw een broedende grauwe kiekendief. ‘Ok, fijn’, tot je hoort dat het dier daarvoor slechts drie (!) keer gebroed heeft in Vlaanderen sinds 2000. Fantastisch nieuws voor vogelfans.

Het dier werd op Diksmuidse bodem gespot. Wim en Jan delen hun liefde voor vogels en willen andere Diksmuidelingen warm maken voor hun passie.

Natuurwerkgroep De Kerkuil werd opgericht in 1997 in Veurne. Het doel was duidelijk: de kerkuil beschermen. En dat deden ze goed: twintig jaar later gaat het goed met de kerkuil en met de natuurwerkgroep. Ondertussen werkt de vzw in 10 gemeenten, waaronder Diksmuide en telt ze 85 leden in Diksmuide, en 997 in alle gemeenten samen. Wim werkt sinds enkele jaren als fulltime betaalde kracht in het Blankaartkasteel in Woumen, Jan woont in Oostkerke en is vrijwilliger bij de organisatie.

Kerkuilen en kiekendieven

“Het aantal kerkuilen is sterk toegenomen sinds we de groep natuurwerkgroep De Kerkuil doopten, zeker de laatste twee jaar. De zachte winters en toegenomen muizenpopulatie zijn daar een belangrijke oorzaak van”, aldus Wim. Naast de kerkuil focust de groep op negen andere soorten vogels, waaronder verschillende soorten zwaluwen, uilen, kiekendieven, ijsvogels, akkervogels en torenvalken. Ook de bruine kiekendief doet het erg goed in Diksmuide en komt veel vaker voor dan de grauwe variant die in 2018 gespot werd. “Een beestje met een bijzonder slecht gekozen naam trouwens”, vertelt Jan. “Kiekendieven leven voornamelijk van muizen, kippen staan zelden tot nooit op het menu.” 

Vogelaar

Vogels beschermen is al lang geen verhaal meer van groene jongens met geitenwollen sokken. Wim doorprikt het cliché: “De helft van de vrijwilligers tijdens medewerkersvergaderingen zijn vrouwen. Om onze projecten te doen slagen, werken we ook goed samen met lokale landbouwers.” Jan was meteen verkocht toen hij voor de eerste keer een kerkuil vastnam. “Tot op vandaag geniet ik er intens van om andere mensen voor het eerst zo’n beest vast te zien houden. Daar doe ik het voor”, vertelt Jan. Beide heren benadrukken wel dat je de beschermde uilen niet zomaar mag vastnemen. “Zoiets kan enkel als er een ringer bij aanwezig is.”

De ene vogel heeft het moeilijker dan de andere om te overleven. De manier waarop de mens woont heeft duidelijke gevolgen voor bepaalde vogels. Zwaluwen bouwen hun nest graag onder dakgoten, maar van de plastic dakgoten die we vandaag de dag steeds vaker zien houden ze niet. Steenuilen zoeken dan weer oude knotwilgen op, maar meer en meer knoestige knotwilgen verdwijnen. Hierdoor vinden de dieren geen natuurlijke nestplaats. Ook muizenvergif is nefast voor vogels.

Vrijwilligers

Hoe gepassioneerd Jan en Wim ook mogen zijn, om vogels te tellen, observeren en beschermen heb je volk nodig. En dus hopen ze Diksmuidelingen te vinden die af en toe de handen uit de mouwen willen steken. “Je hoeft geen wandelende vogelencyclopedie te zijn om te helpen. Wat je nog niet weet, leer je wel in het veld”. Ook het takenpakket is divers. “Sommige medewerkers tellen zwaluwnesten, anderen maken zelf nestkasten, maken deel uit van de redactieraad van ons driemaandelijks magazine, of helpen bij de administratie. Elke vrijwilliger heeft wel iets dat heel erg welgekomen is in de vzw”, aldus Wim.

Voel je de vogelaar in jezelf kriebelen? Mail dan naar info@natuurwerkgroepdekerkuil.be of bel naar 0476 46 77 21. Meer informatie over de vzw vind je op www.natuurwerkgroepdekerkuil.be.

Nieuwsoverzicht